Tüm kanserlerin yüzde 20’sinin çevresel etkenlerin sonucunda ortaya çıktığı belirtiliyor. Kansere yol açan çevresel etkenler arasında hava kirliliği, kimyasallar, radyasyon ve işyerinde karşılaşılan kanserojen maddeler oluşturuyor.
Akciğer kanseri sigara ile ilişkili bir hastalık olmakla beraber bu hastalığın tek nedenini sigara içilmesi oluşturmuyor. Akciğer kanserinin yüzde 14’nün dış ortam hava kirliliğine, yüzde 17’sini ev içi hava kirliliğine, yüzde 2’sinin pasif sigara içiciliğine ve yüzde 7’sinin işyerindeki karsinojenlere bağlı geliştiği belirtiliyor. (1)
Akciğer kanserinin gelişiminde dış ortam kirliliğinin yüzde 14 oranında, ev içi hava kirliliğinin yüzde 17 oranında, yerleşim yerindeki radon yüksekliğinin ise yüzde 7 oranında mesleki kanserojenlerin yüzde 7, pasif sigara içiciliğinin yüzde 2 oranında etkili olduğu belirtiliyor. (2)
Meme kanserin gelişiminde yüzde 30 oranında fiziksel hareketsizliğin etkili olduğu belirtiliyor. Fiziksel hareketsizlik kolon kanserinin gelişiminden ise yüzde 27 oranında sorumlu tutuluyor. Fiziksel hareketsizlik bireyler tarafından gerçekleştiriliyor olsa da, toplumda egzersizin yaygın olabilmesi için buna elverişli fiziksel çevrenin varlığı önem taşıyor. Fiziksel hareketsizliğin önüne geçilebilmesi için ise kentsel çevrenin bunu destekleyici şekilde düzenlenmesi gerekiyor. Meme kanserinin gelişiminde etkili olan diğer çevresel mekanizmalar arasında genç yaşta iyonizan radyasyon, etilen oksit, poliklorinli bifeniller gibi maddelerle etkilenim ve vardiyalı çalışma yer alıyor.
Kaynaklar:
1. WHO. The public health impact of chemicals: knowns and unknowns, 2016. www.who.int
2. Preventing disease through healthy environments A global assessment of the burden of disease from environmental risks. www.who.int
